Açık ve net söylemek gerekirse ben atanamadığımdan kaynaklı rehabilitasyon merkezinde çalşıyorum.Kendimi bir özel eğitimci olarak görmüyorum ama özel eğitimde çalışan ve yetkinleşen bir okul öncesi öğretmeni olarak görüyorum.yaklaşık 3 yılki çalışma hayatım boyunca ne yazıkki alanından mezun, bana ve diyer çalışma arkadaşlarımıza bir şey katacak ve özel eğitimde rehbrlik edecek bir özel eğitimciyle çalışmadım.Bunun eksikliğini çok hissettik.Ve genelde malesef eğitim süreçlerinde Amerika'yı yeniden yeniden keşfetmek zorunda kaldık.Okul öncesi,pdr, beden eğitimi, psikolok..gibi elemanlar özel eğitimi daha bir anlamlı hale getiyor yalnız sertifikalı öğretmenler, özel eğitimci değiller ve sorun burda ortaya çıkıyor.Çünkü sertifika; okuma yazma eğitimi üzerine çıkmamış zihinsel engelliler öğretmeni olarak çıkıyor.özel okullarda sertifikalıyı tek özel eğitimci olarak alıyor.Çünkü onlar için önemli olan resmi yeterlilik.Bu sefer sıkıysa öğrenci merkezli eğitimini yap bakalım.Burda sertifikalı arkadaşlardada bir sorun yok.Açık olan şu arkadaşlar yaşadığımız topralarda malesef büyük oranda engelli kitlesi var.Onlara yetecek düzeyde özel eğitimcilerde yok piyasada(atanamama bir sorun ama bu başka bir sorun).Bu sorunu öğrencilerin lehine çözecek şekilde birbirimize düşmeden tartışmamız gerekiyor.Bunun bir aracı olarak dernek bence çok güzel bir fikir ben onaylıyorum
Atanamamaya yeniden gelirsek:aslında eğitimde hiç birimizin açıkta kalmaması gerekiyor.Ama ücretli öğretmenlik diye başımıza bir belayı çıkardılar.Ve bu belayla uğraşmak zorundayız.Bence özel eğitim kurumlarında özel eğitimciler dışında başka alanlardan arkadaşların olması kesin bir gereklilik.Ama birlikte ve iş bölümüne dayanan eğitimi gerçekleştirmek şartıyla.herkese kolay gelsin
