MERHABALR AİLELERİN BEKLENTİLERİNİN ÇOK DÜŞÜK OLMASINDAN SIKINTILIYIM ÖNERİLERİNİZİ BEKLİYORUM

MERHABALR AİLELERİN BEKLENTİLERİNİN ÇOK DÜŞÜK OLMASINDAN SIKINTILIYIM <BR>VERDDİGİMİZ ÖĞRETİMLER TEKRARI OLMADIĞI İÇİN ÖĞRENCİLER 2. DERSLERİNE UNUTMUŞ BİR ŞEKİLDE GELİYORLAR AL BAŞTAN YENİDEN YENİDEN DERKEN KÜÇÜK KÜÇÜK ADIMLAR LA GİDERKEN BU SEFERDE HİÇ YOL ALAMAMLA KARŞI KARŞIYA KALIYORUM . NE YAPMALIDA BU AİLERİN BİRAZ UMUT BİRAZDA GAYRETLE BİZE KATILMALARINI SAĞLAMALI <BR>BİLGİLENDİRME ÇALIŞMALARI HER DERS SONUNDA YAPILIYOR .AİLE SADECE COCUGUN YEME GİYİNME TEMİZ OLMA İHTİYAÇLARINI ÇOK GÜZEL YERİNE GETİRİYOR . COCUGUN BİR ŞEY ÖĞRENMESİ İÇİN BİR ÇABA YOK

nurcan hanım arkadaşlarda bi çok yorumlar yapmış . açıkçası sadece sizin yazdığınız okuyarak tavsilerim olacak. eğer diğerleri ile aynılarını yazdıysam kusura bakmayın:) benimde çalışmalarımda sizin anlattığınız gibi ailelerim vardı. öncelikle ailelerde genel bi düşünce var. çocukları engelli diye onu gözden çıkarmış oluyorlar. tabii siz ne kadar kendinizi paralarsanız paralayın bu düşünceyi çok zor değiştiriyorsunuzz. bu konuda ben yaptığım çalışmalarda ailenin olmadığı yerde çocuk tek başına kaldığında çocuğun kimseye muhtaç olmayacak durumda yaşamasını sağlamaya yönelik çalışmalar yaptığımızı anlatmaya çalışıyordum. zaten bunu anlatınca aileyi düşünmeye itiyorsuznuz. aileler kendilerinin dünyadan gittiklerinide çocuk ne yapacak sorusu akıllarına geliyor ve bu durum daha itinalı çalışmalarına yardımcı oluyor. birde çalışmalarınızla ilgili ayrıntılı bilgilerde verin. bi beceri çalışıyorsanız bu beceri hangi becerinin ön koşulu niteliğinde olduğunu ailelere anlatın. ben bazende yazılı olarak ödev veriyodum ellerine ve diyordum kii: bu size ödev ben dersten çıkana kadar bunu okuyun. okumazsanız sizede ceza vericem diyordum:) onlarda okuyolardı. bunlar bir kaçı!! tabii çalıştığınız aileye görede değişebilir bu durum . çalışmalarınızda başarılar diliyorum....

sayın hocam türkiye de velilerin uyuk coğunluğu ogrencıyle sizin istediğiniz kadar ilgilenmez benim tavsıyem cocugun eğitiminde yalnız oldugunuzu kabul ederek işe başlayın veliyede çocugunun neler yapabileceği konusunda detaylı bilgiyi verin aile ilgilenirse ne mutlu size yok ilgilenmezse kendi başınıza bol tekrarla harekert edin ben oyle davranıyorum ve inanın zor oluyor ama mutluyum

merhaba arkadaşlar, bu forumu okurken gerçekten çok güldüm ve mutlu oldum. yurdum eğitimcisinde nasıl fikirler var,gerçekten bu birlik ve desteğini beni çok mutlu etti. ben aile eğitimiyle yakından ilgilenen bir insan olarak şunu söyleyebilirim. ailelerin yerine kendinizi koyup düşünürseniz aile olayını çok daha iyi çözmüş olursunuz. be 1 yıl 15 yaşında CP li bir erkek çocuğuna sahip bir ailele ile yaşadım. inanın işleri hiç kolay değil. inanın bana onlar o kadar zor günler ve anlar yaşıyolar ki, onları biraz anlayıp kendimizi onların yerine koysak hangi aileye ne yönde bilgi vereceğimizi çok daha iyi biliriz. işin yolu bence aile eğitimini çok iyi analiz etmeden ve EMPATİ yeteneğinden geçiyor. herkese selamlar ve iyi çalışmalar

hocam haklısınız. bende aksini söylemedim zaten. sadece beklentileri ne olursa olsun küçük beklentiler içinde olmaları için siz de küçük adımlarınızı büyük gösterin dedim.

ailelerin düşüncelerini iyi yönlendirmek gerekiyor bence.çünkü bazı aileler çocuğun düzeyinin çok üstünde şeyler bekliyor.bazıları da tam aksine nerdeyse hiçbirşey beklemiyor çocuklarından.bir yerden düşünürsek ailelerdeki "bıkkınlık" dediğimiz şeyleri de biraz da olsa mazur görmek gerekir bence.çünkü haftada 2 bireysel derste çalıştığımız bir çocuğumuzla onlar bi ömür geçirdi ve daha da geçirecek.bunun için ailelerin bilinçlendirilmesi için yapılacak toplantılar çok işe yarıyor. ve ara ara veli ile yapılan görüşmelerde katedilen yol da onlara farkettirildiğinde ailede eğitime daha etkin katılıyor.aile de etkin olunca herşey daha kolay oluyor.eğitimdeki hayatilik ilkesi aileye anlatılmalı.mesela benim 25yaşındaki öğrencimle 6-7ay kadar çalıştık ve ailesi çok yakın olmasına rağmen pek gelmedi ama bir süre sonra annesi geldiğinde çocuğun ketettiği yolu görüp nerdeyse cennete gireceğim kadar dua etmişti.ki öğrencideki ilerleme özbakım alışkanlığı kazanması ve daha sosyal olması.yani başka bi veli bundan tatmin olmayabilir.ama aileye bunun daha önemli ve öncelikli olduğunun farkındaydı.aileye rehberlik herşeyin önünde gelmeli önce aileler eğitilmeli bence

ha şunu unutmayın. aile sabırsızlanacaktır. ama ailenin sabrını da ödüllendirin. "sizin sabrınız ve desteğiniz olmadan öğretmen (yani ben) tek başıma yapamazdım" cümlesi son noktayı koyacaktır ;) tekrar başarılar...

önemli değil.her türlü danışmanlık hizmetine de varım sayın meslektaşım. önemli olan özel eğitime destek...

Mehmet Akif Kabakçı hocam süpersin . umut , ümit var olmak,inanmak , paylaşmak daha daha böyle düşünüyorum . gerçekten oluyor sağolun teşekkür ederim

benim önerim "pireyi deve yap" taktiğidir. konuşamayan bir çocuk "a" dediğinde bunu büyütün. "imkansız dediğim birşey yaptı" havasına girin. saymayı bilmeyen çocuk "1-2" dediğinde de aynı şeyi yapın. "bunu yapan çocuk 100e kadar bile sayar" deyin. aile çocuğun "100" diyeceği günü sabırsızlıkla bekleyecektir... başarılar hocam...

Engelli öğrenciler geç ve güç öğrenirler çabuk unuturlar.İşte bu noktada ailelere çok büyük iş düşmektedir.Yapılan çalışmların sürekliliği ve genelleme çalışmalrında ailerin katkısı çok önemlidir.İnsan bilmediğinin düşmanıdır derler.Ailelerin genel itibari ile çocuklarına nasıl yardımcı olacaklarını bilmediklerini düşünüyorum.Bunun için engellilerin eğitiminin yanında ailelerin eğitiminede önem verilmelidir.Her kurum bünyesinde aileleri 8-10 kişilik grublara bölüp kavram öğretimi,beceri öğretim,davranış değiştirme,pekiştireç kullanma ve şuan aklıma gelmiyor daha birçok alanda eğitim verilmelidir.Bunun uygulanması çok zor bir olay değil.Eminim bunu uygulayan kurumlarda vardır.Bu uygulamayla aile ve çocuk evde daha fazla zaman geçir çocukların öğrenme düzeyi artar , kurumlarda aynı zamanda reklamlarını yapmış olurlar.

Aileyle durumu açık açık konuşmalısınız.Aileyi eğitime katabilirsiniz.Öğreteceğiniz beceri ve davranışlarda aileninde görüşünü alıp ortak karar verebilirsiniz bu ailenin olayı sahiplenmesinde etkili olacaktır.

ben ailelerin beklentilerinin düşük olduğuna katılmıyorum aksine ailelerin beklentileri çok fazla .ancak beklentilerinin az olması da sorun çok olması da. beklenti düşüklüğü ile beklentinin az olması nı biraz açıklarmısınız . ne farkı var beklenti düşklüğü ile beklenti azlığı arasındaki fark ne . düşük - yüksek artış - azalış az- çok adet - sayı

Ekip çalışması , ödevlendirme, ve beklentileri gerçeklerle ilişkilendirme, dersin son 10 dakikasında aileyi derse alıp en küçük bir ilerlemenin anlatımı çocuğunun gelişim özellikleri hakkında seminerler verilmeli eğitim sırasında çocuğunu aileye tanıtıp yapabileceklerini söyleme

Arkadaşalr ailesiz olunmadığını eminim her eğitimci bilir gayreti bu yöndedir en kısa, en hızlı ve süreklik kalıcı olması için hedefe ulaşmak için aile şart . Ailesiz olmaz, neler yapılmalı ? ne yapmalı ? Bu amaçla neler yapıyorsunuz. Nasıl? Aktif şekillerde aile bu işe çekilmeli , diyorsunuz ya bu nasıl olmalı .

Paylaşımlar güzel, ama özellikle Mehmet Akif arkadaşıma katılıyorum. Ailelerin beklentileri çok yüksek. Ağır MR'li çocuğu için okuma-yazma öğrenme, sosyal tavır ve davranışları kazanma vb. beklentiler içine girebiliyorlar. Özel eğitim ekip işi ve bize çok iş düşüyor. Özellikle aileler ile çok sıkı diyalog içinde olmalı, çocuğunun diğer kardeşlerinden farklı bir yapıda olduğu ve kapasitesinin üzerinde bir beklenti içinde olmamaları gerektiği söylenmeli. Katettiğimiz küçücük bir mesafeyi bile (çocuğun sese tepki vermesi, göz kontağı kurması vb.) aileyle paylaşmalı, bunun çok büyük bir gelişme olduğu uygun bir dille ifade edilmeli. Ayrıca ailelere çocuğunun gelişim özellikleri hakkında seminerler verilmeli. Bir diğer noktada bu çocukların çok çabuk unutup çok geç öğrenmeleridir, bu çocukların hafta da 2 kez Rehabilitasyon Merkezine geldikleri düşünülürse ne kadar sabırlı olmamız gerektiği ortaya çıkar. Bu çocukların zamanınlarının çoğu evlerinde aileleriyle birlikte geçiyor dolayısıyla bu çocuklara daha yararlı olmak için kesinlikle aileleri aktif bir şekilde işin içine çekmeliyiz diye düşünüyorum...

ben ailelerin beklentilerinin düşük olduğuna katılmıyorum aksine ailelerin beklentileri çok fazla .ancak beklentilerinin az olması da sorun çok olması da. beklentileri az olursa öğretmenin motivesi düşer çok olursa da öğretmenin işi zorlaşır. bu iki konu için de yapılacak tek şey aile eğitimidir. eğitim sırasında çocuğunu aileye tanıtıp yapabileceklerini söylerseniz ve aileyi bu konuda ödevlendirirseniz hem daha verimli çalışırsınız hem de işiniz kolaylaşır.

size tek tavsiyem şu olur. çocukta yaptığınız en küçük bir ilerlemenin bile çok önemli olduğunu unutmayın. aileye de bunu anlattığınız taktirde aile hem evde bu ilerlemenin üzerine düşecektir, hem de sizin ne kadar büyük bir işin altına imza attığınızı görecektir.

merhaba.ailelerle öncelikli olarak çcuklarının neler yapabileceği konusunda gerçek beklentilerini konuşun .çocuklarının neler yapabildiğini onlara gösterin .gerekirse dersin son 10 dakikasında aileyi derse alıp çocuğunun o gün neleri başarabildiğini onlara anlatın.bu çalışma hem çocuğu hemde aileyi motive edecektir.

meraba.ben nurcan hanıma anlattığınız bişeye takıldım.çocuklarda var olan sorunların benzeri ebeveynlerindede var demişsiniz.otistik çocukların ailelerinde de takıntılarve mental geriliği olan bir çocuğun ailesindede gerilik olması gibi........bunlar sizin fikirlerinizmi ..bilimsel bişeymi.birçok velim oldu ve otistik birde kızım var ama ben böyle bişey gözlemlemedim

Kesinlikle ve kesinlikle özel eğitim ekip çalışması bunun farkındayım hocalarımız çoook zaman bunu dile getirdilerde .Bizzat bunu görebiliyorum. meslek elamanlarını kendi alanında uzmanlaşma imkanı bulursa kurum, aile, çocuk , öğretmenler.............fayda göreceklerdir. meslekte 1. yılımı bitirdim daha yeni yeni burada bu şöyle olsa daha iyi olur deyip uygulamalar yapabiliyorum zamanla daha da iyi olacağım inşallah .Kurumların kurumsallaşması ve sistemli ve düzenli bir şekilde bu kurumsallığını uygulamaları gerekiyor.Bazı şeylerin olupta kağıt üzerinde kalması neye yarar. Ne iş olusa olalım aşkla şevkle yaptık mı arkamızdan insanlar gelecegine inanıyorum. Emekler zayi olmayacagını biliyorum.