mrb arkadaşlar. yorumları okudum da sanırım herkesin sıkıntısı aynı. bende sizler gibi düşünüyorum. bizim alanımızda bir açık var. dedğimiz gibi rehabilitasyon merkezlerinde en fazla yükü çeken okul öncesi öğretmenleri ancak,nedense karşıdan bakanlar hiç öyle düşünmüyorlar. hem bizsiz yapamıyorlar hem de basit görüyorlar. ben 2 yıldır özel eğitim lanında çalışıyorum. hem de hiç durmadan. çalıştığım kurum çok yoğun. ve ben tek başımayım. yeri geliyor işitme engll. öğretmenliği yapıyorum, yeri geliyor konuşma bozk. öğrt. yapıyorum,yeri geliyor sınıf öğretmenliği yapıyorum. her türlü engeli olan çocukla çalışıyorum bugüne dek hiç bir velimden yada herhangi bir konudan dolayı şikayet yada beğenmeme gibi bir durum yaşamadım. tabiri caizse elimden hiç bir çocuk kurtulmuyor. en problemlisini bile adam ediyorum. ancak şuaralar çok canım sıkılıyor. keşke yapmasaydım diyorum. keşke kendimi geliştirmeseydim,keşke bu kadar özverili çalışmasaydım diyorum aslında. çünkü ne kurum sahibi, ne de onların yapması gerektiği halda benim yaptığım eğitimler için zihinsel engll. sınıf öğretmenleri kıymet bilmiyor.bu sözüm yanlış anlaşılmasın ama emekli sınıf (zihinsel engll. sertifikalı) öğretmenlerinin bu alandan en kısa zamanda emekli edilmesi taraftarıyım.belki gerçekten kendini geliştirmiş işini iyi yapanlar vardır bilemiyorum ama ben henüz öylesini görmedim.....
