Ben 30 Yaşındayım. Önceleri kendimi normal bir insan zannediyordum ama yaptığım hareketleri yargılamaya ve eleştirileri dikkate almaya başladığım zaman kendimde Bordorline kişilik bozukluğu olduğunu tesbit ettim. Bu kişilik bozukluğumun en önemli kaynağının da annemin olduğunu farkettim. İstanbula gittim ve orada yaklaşık 6 ay kaldım. Annemden uzaklaşınca kişiliğim ve davranışlarımda büyük değişimler oldu. Uyku ve yeme problemim kalmadı. Bütün kompleklesrim ve tiklerim kayboldu. Kendimi daha iyi ifade etmeye ve kendime daha çok güvenmeye başladım. İçine düştüğüm boşluktan kurtuldum. İntihar eğilimlerim yok oldu. insanlara karşı olan yaklaşımlarımda büyük ilerlemeler kaydettim. Sosyalliğim arttı. Sonra tekrar memlekete geri döndüm. Bıraktığım annem malesef hala aynıydı ve sadece bir haftada bütün pisikolojim bozuldu.
