Keşke yeniden doğsa ve engellerini bir bir aşsa,
Ya da ben onun dünyasında bir parça olsam.
Onu anlasam, o da beni anlasa.
Zaman zaman beni üzüyor, ben de onu…
Farkındayım…
Bu savaşı bir marifet sayıyorum.
Ama her gün bin defa yeniliyorum.gklkl
Ne kötü bir duygu bilir misiniz?
Onun çığlıklarını duyamamak…
Belki de anne diyordur,
Her hıçkırdığında, ağladığında.
Ama duyamıyorum onu, anlayamıyorum.
Bir kere de olsa bana “anne” diye seslense,
Boynuma sarılıp “seni seviyorum” dese…
Her şeyimi vermeye hazırım.
Ama hiç umudumu yitirmedim,
Savaşın onuncu yılındayım.
Onlarca yıl daha savaşa varım.
Hiç umudumu yitirmedim.
Umutluyum yarınlardan, dünü hiç yaşamamış sayarak.
Çetin Özbey'in Özel Eğitimde Tedavi ve Terapiler adlı kitabının arka kapağından alınmıştır.
Yorum yapanları görebilmek ve yorum yapabilmek için üye girişi yapmanız gerekmektedir.
Saygılarımla...