OTİSTİK ÇOCUKLARIN GÖZLERİYLE ANLATTIKLARI

Ben sözün başladığı yerdeyim.

Anlayabilecek misiniz?

Beynimden geçenleri.

Neye odaklandığımı anlayabilecek misiniz?

Belki gördüğünüz değildir.

Benim için çaba harcamak ister misiniz?

Ortak bir payda bulmak için.

Niye ağladığımı merak ediyor musunuz?

Yalnızlığımda,

İçime biriktirdiğim duygularımda.

Öfkemi.

Bağırışımı.

Sessiz oluşumu,

Ne yapmak istediğimi,

Bir köşeye çekilip,

Kendimi meşgul edip,

Sizi önemsemediğimi,

Arkamı dönüp ufuklara daldığımı.

Hiç anlamaya çalıştınız mı?

Neden bunu yaptığımı.

Oyun oynuyorum bazen, diğer çocuklar gibi.

Endişeleniyorum.

Bazen neden yaptığımı bende bilmiyorum.

Bazen düşünüyorum.

Mutlu olabilecek miyim diye.

Adımlarınızı kontrol ederek,

Çaresiz kalarak.

Beklediğim bir anda, haydi ellerinizi uzatın.

Hala burada kaldım.

Yoksa içime kapanacağım tekrar.

Ben,

Yine,

Kendi köşemde,

Çığlık atacağım.

Beni duyacağınız güne kadar,

Bu bazen sessiz bir çığlık olacak.

Ve ben,

Beni göreceğiniz güne kadar.

Bekleyeceğim.....

Abdullah DEMİR

Özel Eğitim Öğretmeni

NOT: https://www.youtube.com/watch?v=kB9EogPSAd4 yukarıdaki şiirin videosudur.