Özel eğitim öğretmenlerinin olmaması, ekip çalışması için kolektif çalışmaların sürdürülememesi normal sınıf öğretmeni açısından sorun teşkil etmekte.
Kaynaştırmada sınıf öğretmenlerinin bu konuda tecrübe ve bilgi eksikliği
Türkiye de personel sorununu çözmek için sınıf öğretmenlerine 3-4 aylık kurs düzenleyip gidermeye çalışıyorlar ama buda özel eğitimin kalitesini düşürmekten öteye gitmiyor.
Öneri, Sınıf öğretmenleri ve okul öncesi eğitim öğretmenliği okuyan öğrencilere yan dal olarak kaynaştırma-özel eğitim olarak derslerle bilgilendirilmelidir.
_Anne-Babanın kaynaştırma eğitimine katılamaması,
_Özel eğitimde aile rehberliğinin gelişmemesi,
_Ailenin çocuğunu kabullenmemesi,
_Yasal yaptırım gücünün kullanılmaması.
Öneri, ailerin kaynaştırma programına katılmaları ve yasal yaptırımlar ile düzenli periyodik aile rehberliği programları düzenlenmeli.
_Öğretmenlerin kaynaştırma öğrencisine karşı önyargıyla yaklaşması,
_kaynaştırma konusunda destek özel eğitim almaması,
_Destek özel eğitim hizmetlerinin olmaması,
_normal akranları tarafından kabul görmemesi,
_engelli bireyin kendi yetersizliği ile yüzleşip öz güvenini ve oto kontrollünü kaybetmesi
Kaynaştırma öğrencisi bulunduğu okulda diğer normal akranları tarafından dışlanıyorsa, anne, babaya, öğretmen ve yöneticilere destek özel eğitim hizmeti verilmediğinde kaynaştırma amacına ulaşmaz. Öğretmenlerin kaynaştırmaya olumsuz tutumlarının nedenlerinden en önemlisi bep.(Bireyselleştirilmiş eğitim programı)hazırlamada zorlanmaları bu konuda yalnız kalmaları bu sorunu aşmak için destek özel eğitim planlanmalı.
Sınıf öğretmeni arkadaşla kaynaştırmayla ilgili söyleşimi paylaşmak istiyorum. Kaynaştırmaya ilk önce karşı çıktı destek özel eğitim hizmetlerimden bahsettiğimde kaynaştırmanın özürlü öğrenciler açısından önemli olduğunu kabul etti. Fakat Türkiye de bu uygulamadan söz etmek mümkün değil dediğimde, kaynaştırma öğrencisine bu durumda yardımcı olunamayacağını söyledi.
Özürlü çocuk için akademik öğrenmeden önemli sosyalleşme, öz güven ve topluda kabul görme gibi konular vardır. Zaten bizim çocuklar doktor, öğretmen v.s olmayacak. Sosyalleşme davranış kazandırma amacımız. Kaynaştırma öğrencilerimize baktığımızda özgüven problemi yaşıyorlar yani amaca ulaşılmamış.
Engelli bireylerin farklılığını görüp yüzleşmesi onları sorunlarıyla mücadelede bir adım öne götürecektir.
Sol ayağım(C.BROWN)
.yaşadığım dünyanın desteği gitmiş gibiydi.Hayat acı vermeye başlamıştı.Her şey gördüğümden v hissettiğimden daha farklıydı.Artık nadiren mutlu olabiliyordum .Şimdi 17 yaşında ;yürüyemeyen ,konuşamayan,kendi başına yemek yiyemeyen veya giyinemeyen bir çocuktum.Acizdim ama ne kadar aciz olduğumu şimdi anlamaya başlamıştım.Kendim hakkında hiçbir şey bilmiyordum .Diğerlerinden farklı olduğum gerçeği dışında hiç bir şey beni farklı yapan şeyin ne olduğunu ve nedenini anlayamıyordum.Bildiğim tek şey ,konuşamadığım futbol oynayamadığım,ağaca tırmanamadığım veya başkalarının yaptığı gibi kendi başıma bir şey yiyemediğimdi.Buna bir anlam veremiyordum .Bunun hakkında düşünemiyordum bile sadece hissediyordum içimden derinlerde bir yerde hissediyordum.Sanki ince , kesin bir iğne çocuk aklımın bütün hayallerini ve güzelliklerini oyuyor,parçalara ayırıyor sakat olduğum gerçeğini örtmeyecek kadar çıplaklaştırıp güçsüz kalıyor . Şeklinde ifade ediyor. Bir eğitimci olarak engelli çocuğun sorunlarını kendisini nasıl gördüğünü paylaşmak istedim.
Bu işlemi yapmak için siteye Kişisel Giriş yapmanız gerekiyor.
Yorum yapanları görebilmek ve yorum yapabilmek için üye girişi yapmanız gerekmektedir.