ANNE VE BABALARA

“ Derler ki, bir vatandaş, bütün hayali Dünyanın en güzel bir köşesine gidip  gezmek ve görmekmiş. Hep bu hayalle gezer ve o geziye gideceği günü düşünürmüş.Gel zaman-git zaman derken gezi günü gelmiş.Adam çok ama çok seviniyormuş. Örnek olarak,ispanyada ve ya Hollanda güzel bir şehre inip o şehrin temizliği,güzelliğini  gezeceği ilginç yerleri hep düşünerek uçağına binmiş.Hava da bu gideceği yeri hep düşünmüş.Bir ara pilot kabininden bir anos duyulur.Sayın yolcular biz …..hava alanına inemiyoruruz  ama şu an rotamızı başka bir iniş noktasına yöneltmiş bulunuyoruz der.Adam sanki bütün hayalleri suya düşmüş ve o hayal ettiği güzel şehri düşünürken uçak inişe geçmiş ve inmiş.

          Adam uçaktan inerken de  şöyle bir etrafına bakınmış ama o hayal ettiği yere hiç mi hiç  benzemiyor o hayallerini süslediği yerler olmadığını görmüş. Adam şöyle bir düşünmüş ve sonra demiş ki olsun belki burada güzeldir.Burayı da beğenirim benim nasibim burasıymış ve kendi kendini teselli etmiş.

           İş te değeli anne ve babalar sizlerinde hayali çok güzeldi ve  hayaller kurduğunuz çocuğunuz içinde böyle idi.Güzel olsun, sağılıklı olsun dediniz onun üzerine titrediniz ama, şimdi engelli diye özürlü diye bir bıkma bir usanma göstermeden, olsun benim nasibimde bu da vardı o benim evladım ve yavrum ,onu en iyi şekilde bakar büyütürüm diyorsanız siz yücelerin yücesi bir anne ve babasınız demektir.Kabullenmekten başkada bir çare yoktur elbette…..”

                                                                                                       Hazırlayan

                                                                                                         Nusret Koçhan