ANNE-BABA SEVGİSİNİN ÇOCUĞUN ÖZGÜVENİNDEKİ ÖNEMİ

          Hiç düşündünüz mü çocuklar neden bali çeker yada eroyin vb. şeyler? Dilerseniz görünce korkarak kaçtığımız o çocukların o gençlerin yanına gidince bir kaç dakika sohbet edin. O zaman şu anlaşılıyorki anne-babasına sımsıkı sarılıp da onları koklayamayan çocuklar çareyi bu tür şeylerde arıyor. akşamları köprü altında okadar derinden çekiyorlarki baliyi, keşke diyorler belki keşke annem babam olsada onlara sarılsam onları koklasam.

         Evet bazen çocuklarımızın bizden çok şeyler istediğini düşünürüz belki ama onlar sadece sıcacık bir kucak bir nefes yürekten gelen bir "seni çok seviyorum yavrum" sözüdür.

         Çocuklarımızın maddi ihtiyaçlarını karşılarken bunların yanında manevi ihtiyaçlarınıda göz ardı etmemeliyiz diye düşünüyorum. Babasının işinden dolayı onu pek fazla göremeyen çocuğu bir gün babasına sorar: baba aylık kaç para alıyorsun? x lira. Peki günlük ne kadara denk geliyor? y lira. Peki saati kaç paraya denk geliyor? z lira. Ne oldu oğlum söylesene neden bunları soruyorsun?  Çocuk harşlıklarından biriktirdiği bir miktar parayı cebinden çıkarıp şunu alıp sadece benim için beş dakikanı ayırırmısın, der.

        Bazen bunu farketmeden çoğumuz yapıyoruz, ailemiz için gereken vakti onlara ayırmıyoruz. Sonra da diyoruz ki benim çocuğumun neden kendine güveni az. işte bunun esas sorumlusu biziz.

        Bir anne-babanın çocuğuna verebileceği öz güveni ve sevgiyi kimse onlar kadar veremez. Bir insanın üç öğün yemek yemeye ihtiyacı olduğu gibi  beş defada kucaklanmaya sevildiğini söylenmeye ihtiyacı vardır.

       Onlara bu fadakarlıkları yapmakda oldulça bonker olmamız gerektiğini düşünüyorum.