Asperger Sendromu

Asperger sendromu, kendisini daha çok sözel olmayan iletişim alanında gösteren nörobiyolojik bir bozukluktur.

Asperger sendromu olan kişiler sıkça ortalama veya ortalama üstü zekâya sahiptirler. Bunun için Asperger sendromu olan bir çocuk normal okullara gitmektedir. Doğru destek ve cesaretle iyi bir şekilde ilerleyip, daha ileri düzeyde eğitimlerine devam edebilir ve iş sahibi olabilirler.

Asperger sendromu olan çocuklarda gözlenebilen özellikler şunlardır:

• Göz kontağı kuramama
• Yüz ifadesini duruma uygun olarak değiştirememe
• Vücut duruşunu duruma uygun hale getirememe
• Arkadaş ilişkilerini sezgisel olarak başlatamama ve sürdürememe
• Duygu ve düşünceleri paylaşmak için doğal bir gereksinim duymama
• Çok kısıtlı ve takıntılı ilgi alanları
• Fonksiyonel olmayan rutinlere hiç esneklik göstermeden bağlanma
• Tekrarlayan motor hareketler, elleri yanda sallama gibi

Asperger sendromu olan çocuklarda konuşma gecikmesi pek görülmez.  Ancak bu çocukların dil kullanımı sıradışıdır; vurguları mekaniktir ve aynı kalıplarla konuşurlar.

Asperger sendromu olan çocuklar zihinsel beceri düzeyi, kendine bakım becerileri, çevreyi araştırma  gibi alanlarda yaşıtlarından belirgin bir farklılık göstermezler.

Asperger sendromu olan çocuklar yaşıtlarının devam ettiği okullara gidebilir, normal eğitim hayatlarını sürdürebilirler.  Ancak, küçük yaşlarda çok içine kapanık olarak tanımlanan bu çocuklar, daha ileriki yaşlarda yaşıtları tarafından garip bulunabilir ve dışlanabilirler. Bu durumda bazı Aspergerli çocuklarda sıkıntıya yol açabilir.

Asperger sendromu olan çocuklarla yapılacak sosyal beceri ağırlıklı çalışmalar, onların sosyal ortamlarda daha az sıkıntı çekmelerini sağlayacaktır.

Aile destegi ve iyi bir eğitim  ile sağlıklı insan yaşamına yakın bir yaşam sürdürelibilir.