Öğretmenim

Öğretmeniz ve öğrencilerimizin gözünde ne olduğumuzu kendi kendimize hayal ederek veya kendi öğretmenlerimizi düşünerek şiirler kaleme alıyoruz. Yazdığımız şiirlerle kendi kendimizi onore etmenin ve nefsimizi tatmin etmenin ilersinde birşey maalesef yok. Her yıl 24 Kasım gelirken resmî ağızlar açıklama yaparlar öğretmenlerin özlük haklarında şu şu şu iyileştirmeler yapılacak diye. Sonrasında hiç bir şey çıkmaz. Öğretmen yine ikinci iş peşinde koşar durur. Hamasî nutuklar atılır yine öğretmenim seni çok seviyorum diye. Cumhuriyetin ilk yıllarında devlet memurları içinde en yüksek maaşı öğretmenler alır ve öğretmenlik yaparlardı. Şimdi ise limonculuk yapıyor, balorculuk yapıyor, pazarlamacılık yapıyor. Elinde taşıdığı çantanın içinde okul ve ders araçlarına ilâve olarak temizlik ürünleri kataloğu, tanıtım ürünleri gibi eşyalarla gezen öğretmenler maalesef eğitim kalitesini de bugünkü haline getirmiştir.Öğretmen her haliyle milletin can damarıdır. Öğretmenlik yaparsa o can damarından hayat bahşeder, öğretmenlikten uzaklaştıkça da millet kan kaybeder. Sonumuz hayrola diyerek şiiri yazan kalem sahibini kutluyor, saygılar sunuyorum.