Kim Bu psikologlar? Üzerine Bir Yazı....

      Rehabilitasyon merkezlerinde çalışan psikologlar üzerine bir çok yorum var.okuma- yazma eğitimi,motopedik-çalışmalar, kavram eğitimi vb. alan dışı çalışmalar yapılıyor ve yaptırılıyor diye. Bana soracak olursanız yapılan uygulamalar sistem olarak oturmamış kuruluşlardaki uygulamalardır. Bu da  tabiki rehabilitasyon sürecini kısır döngüye götürmektedir..

       Rehabilitasyon merkezlerinde yukarıdaki yorumların dışında, görevler ve uygulamalar mesleki çalışma çerçevesinde yapılıyorsa psikologların rehabiltasyon sürecine katkıları küçümsenmiyecek hatta olmazsa olmaz meslek elemanları olduğu kesin.. bu sürece katklarımızı aktaracağım ancak gerek kuruluş sahipleri gerekse psikologların bu süreçte alanda varolma nedenlerini iyice idrak etmeleri gerekir.. Bir kurucu asla psikologu bir imza yetkilisi olarak görmemeli öte yandan psikolog devam ettiği merkezi asla geçiş süreci olarak algılamamalı. Aksi halde karşılıklı doyumsuzluk ve bunun en büyük ve acılı yansıması doğrudan aile ve rehabilitasyon hizmeti alan birey tarafından hisssedilir. psikologların en büyük sıkıntısı başlar başlamaz kendilerine sanki vakfedilirmişcesine 15-20 çocuk listesi veriliyor ve bunların bireysel eğitim denilen süreçleri başlıyor.. peki bu ciddi bir problem ve amatörce bir yaklaşım değil de ne? peki doğru olan ne? evet doğru olan psikologların mesleğini icra etmelerine müsade edilmesi ya da psikologun kendi mesleğini icra etme boyutunda kurucuyu ikna etme yollarına girmesi..

***psikologların İlk başvurudan hemen sonra aile ile psikolojik görüşme yapma rehebilitasyon ekibi elemanlarına çocuğu değerlendirdikden sonra çocuğun sadece davranışları hakkında bilgi verme.

***Bireysel performens değerlendirmesi yapmak.

***Davranış değiştirme tekniklerini kullanarak engelli bireye bireysel eğitimi vermek(tuvalet eğitimi,sosyal beceri eğitimi,vb.).

***Devam eden çocuklarda görülebilecek problem davranışları tesbit etmek ve ortadan kaldırmaya yönelik uygulamalar yapmak.

***Aileye yönelik danışmanlık ve destekleme grupları düzenlemek.

***Gerek duyulduğunda kuruluş personellerine relaxasyon çalışması yapmak ve destek grupları oluşturmak.

***Çalışmalarını tüm meslek elemanlarıyla koordineli yapmak.

     Evet yukarıda saydıklarım psikolog tarafında yaptıklarında kuruluşa devam eden bireylerle ilgili çalışmalarda elde edilen başarıda eski sisteme oranla % 70 başarı sağlıyacağını tahüt ederim. 90-100 çocuklu bir merkezde çalışan bir psikolog'un kendi mesleğini icra etdiğinde  iş doyumu ve merkeze yararı olumlu ölçüde değişmez mi? bu ne bireyselden kaçma ne de çocuğun hakkıını yemedir. aksine çocuğa daha yararlı değil mi? Acaba aile ile görüşülmeden aileye destek verilmeden çocuğa yardımcı oluna bilir mi? ya da problem davranış ortadan kaldırılmadan rehabilitasyonun diğer alanlarında başarı sağlamak mümkün mü? Bütün bunlar yapıldığında  sizce psikologa ders verme zamanı  kalır mı?    psikolog mesleğini icra etmediğinde diğer meslek elemanlarının mesleki alanları bir birine karışmaz mı? Düşünsenize özel eğitimci çocuğu değerlendiriyor, problem davranışını ortadan kaldırmaya yönelik çalışmalar yapıyor, aileye eğitim ve psikolojik destek veriyor en son eğitim kısmı kendi mesleğini icra etmeye çalışıyor ne kadar acı değil mi..? ben özel eğitimci olsam bu durum da allak bullak olurdum..diğer meslek elemanları için de geçerli bu durum... yanı herkes kendi işini yaptığında ya da meslek elemanlarına mesleğini icra etme boyutunda yardımcı olduğunda kısa sürede çok başarılar elde edilebilr ve bunun olumlu yansıması doğrudan engelli ailesi ve engelli birey tarfından hissedilir...